In hoogst eigen persoon onze koningin Maxima!! | Conference Matters

In hoogst eigen persoon onze koningin Maxima!!

Ik schrok van de heftigheid waarmee de trilling van de bel door het theater werd gestuwd.
Wat een brute kracht en wat een emotionele schreeuw om gehoord te worden.
Ik liep op dat moment, het was 8 uur ”s morgens en ik was de enige op dat moment in mijn Amsterdamse TOBACCO theater, langs de voordeur en wist niet hoe snel ik de deur eerst van het slot moest halen. De  bel bleef maar onophoudelijk maar gaan, en uiteindelijk kon ik gelukkig nogal gestreden de deur open doen.
 Ik keek snel om de hoek van onze grote hoge eiken deur en was zeer nieuwsgierig wie er nou zo een onrustige en onbedwingbare drang had om binnen te komen.
Ik wilde nog vragen, zijn de Russen toch eerder binnengevallen als we dachten of heeft Ajax weer een FC Utrecht verdediger voor te veel geld als spits gekocht, maar nee, voor mij stond in zwarte jeans, Adidas sneakers en een lange bruine suede jas …in hoogst eigen persoon onze koningin Maxima!! 
 
Ik dacht nog heel even..logisch ..dus je hebt toch uiteindelijk wel voor mij gekozen nadat ik je de eerste zoen in een restaurant op de allerhoogste verdieping in New York aan Willem heb zien geven. Je had me dus wel gezien!
Helaas was er toen nog geen mobiele telefoon om het vast te leggen maar wel aanwezig was mijn Hollandse trots en natuurlijk ook wel mijn Hollands nuchtere ongeloof( lees jaloezie) dat ik jou aan de bar, omringd met Mc Gregor klerenkasten , mocht aanschouwen met onze Willem. 
Schurend en vleiend ging me dat te toch tekeer en ik dacht toch eventjes tussen het vozen door met onze prins pils dat daar onze eerste liefdesvonk oversprong.. dat dacht ik tenminste …
 
Maar ik zag al snel aan de deur de reactie van Maxima: ze keek me aan alsof ze een gezicht zag waarbij  mijn moeder bij haar laatste wee de eerste secondes  van mijn geboorte een kleine doch stevige hikaanval had gekregen. Ook wel eens omschreven als verbazing in combinatie met shock.
 
Ik zei stotterend ” maar excuseert u mij koningin Maxima, maar het congres waarbij u hoofdgast bent en waarvoor we vandaag nogmaals alle controles gaan krijgen om uw veiligheid te waarborgen is pas morgen.”
 
” ja, dat weet ik  maar is het toch goed als ik binnen mag komen”, vroeg Maxima.
” ja, natuurlijk” antwoordde ik, ” maar ik ben nogal vertast en er is hier verder niemand en eigenlijk is onze commercieel directeur Frank Hekelaar degene die alles begeleidt en regelt. Ik sta eigenlijk vanaf de zijlijn trots te stralen dat morgen het congres over oa micro economie plaatsvindt. Ik ratelde maar door.. En eeeehhh ..Ik  heb natuurlijk wel het boek gelezen van uw grote voorbeeld Muhammad Yunus, het verhaal van de Grameen bank gelezen. De man die later zelfs winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede is geworden. Maar heb me verder niet voorbereid op uw komst.”
Het bleek gelukkig geen probleem want Koningin Maxima kwam langs op eigen initiatief zo stelde ze mij gerust. Ze wilde zich gewoon goed voorbereiden op de dag van morgen . Ik heb haar toen snel binnen gelaten. En heb haar een rondleiding in ons prachtige theater mogen geven. Ze moest namelijk toch al in Amsterdam zijn die ochtend en wilde graag dit, voor haar nog onbekende theater, graag eerst met eigen ogen ervaren.
Nog snel samen aan de bar een cappuccino gedronken en wilde net mijn heimelijke New York geheimpje verklappen om zo te ontdekken of ze mij toch wel gezien had 
Ik voelde een bepaalde mooie sfeer tussen ons in dat lege theater…ik dacht heel even……
Maar de deurbel ging zonder enige aarzeling en ik zag vanuit mijn ooghoeken op de camera dat de zware jongens het bezoek van 12 minuten en 38 secondes abrupt kwamen afbreken. Het was kwart over acht en de grote zwarte Mercedes stond voor de deur.
 
De volgende dag deed Frank voor ons het welkom samen met burgemeester Van der Laan. Ik probeerde natuurlijk nog wel op de achtergrond oog contact te zoeken met onze Koniningin maar helaas gingen haar wulpse blikken niet richting mij.
Het kontje van mijn commercieel directeur was van een zodanige micro kwaliteit dat ik mijn Waterloo heb gepakt. En daar kon ik goed vrede mee hebben.
Ik had mijn Festival al lang gewonnen!
 
Erik van Wilsum I D” Erikteur TOBACCO Theater